Najsłynniejsze odmiany marihuany

Czym jest odmiana konopi

Odmiana (ang. strain, botanicznie raczej kultywar) to ustabilizowana linia konopi o powtarzalnych cechach: pokroju rośliny, profilu kannabinoidów i terpenów, smaku, aromacie oraz charakterze działania. Część odmian to landrace, czyli regionalne populacje, które przez pokolenia przystosowały się do konkretnego klimatu bez celowej hybrydyzacji. Większość współczesnych odmian to natomiast hybrydy — krzyżówki łączące cechy różnych linii.

Tradycyjny podział na sativę, indicę i hybrydy opisuje pokrój rośliny i ogólny charakter działania, ale jest uproszczeniem, bo dzisiejsza pula genetyczna jest mocno wymieszana. Podstawy budowy rośliny, kannabinoidów i terpenów omawia osobny tekst: podstawowe informacje o marihuanie.

Afghani

Afgańskie konopie uprawiano w dolinach Hindukuszu od pokoleń, głównie na potrzeby wyrobu haszyszu (charas). W latach 70. XX wieku genetykę wywieziono na Zachód, gdzie stała się fundamentem większości współczesnych odmian indicznych. Zwarta, szybko dojrzewająca i obficie żywicząca roślina przekazała swoje cechy m.in. liniom Northern Lights i Blueberry oraz całej rodzinie Kush.

Hindu Kush

Jedna z najstarszych linii konopi, tradycyjnie uprawiana na potrzeby wyrobu charasu. Nasiona trafiły do Europy i Ameryki Północnej w latach 60. i 70. tzw. szlakiem hippisowskim (Hippie Trail). Genetyka Hindu Kush odcisnęła się na setkach hybryd, m.in. OG Kush i Purple Kush.

Durban Poison

Lokalna populacja konopi z okolic Durbanu trafiła na Zachód w latach 70. za sprawą Sama the Skunkmana (Davida Watsona) i innych kolekcjonerów nasion, którzy ustabilizowali odmianę z myślą o uprawie indoor. Historia jej introdukcji jest sporna — Ed Rosenthal bywa wymieniany jako odkrywca, ale sam w późniejszych wywiadach dystansował się od tej wersji. Krótki czas kwitnienia uczynił z niej cenny materiał hodowlany; jest rodzicem m.in. Girl Scout Cookies i Cherry Pie.

Acapulco Gold

Ikona kontrkultury lat 60., znana z charakterystycznej złocisto-bursztynowej barwy pąków (lokalnie hierba dorada). Do USA trafiała z podróżnikami i surferami wracającymi z meksykańskiego wybrzeża. Autentyczna genetyka jest dziś rzadkością, a wiele odmian sprzedawanych pod tą nazwą to późniejsze reinterpretacje.

Panama Red

Legenda lat 60. i 70., jeden z najbardziej cenionych importów ery hippisowskiej. Uprawa podupadła, gdy region przestawił się na handel kokainą; odmianę przy życiu utrzymali kolekcjonerzy nasion. Nazwa, podobnie jak u innych landrace, odnosi się tyleż do genetyki, co do regionu i wyglądu suszu.

Colombian Gold

Masowo eksportowana do Ameryki Północnej w latach 70. i 80. Sam the Skunkman wykorzystał ją jako jeden ze składników Skunka #1, a badania genetyczne sugerują jej pokrewieństwo z tajskimi landrace. Po wieloletniej selekcji przez lokalnych hodowców stała się jedną ze stabilniejszych odmian regionalnych.

Skunk #1

Dzieło Davida Watsona „Sam the Skunkman" i kolektywu Sacred Seeds z lat 70. w Kalifornii. Stabilizację uzyskano przez selekcję spośród tysięcy roślin. W 1982 roku genetyka trafiła do Holandii, gdzie zapoczątkowała rewolucję upraw indoor; w 1988 roku odmiana wygrała Cannabis Cup. Skunk #1 jest fundamentem setek późniejszych hybryd — z jego materiału wywodzi się m.in. UK Cheese.

Northern Lights

Według przekazów odmiana powstała w latach 70. na wyspie koło Seattle, u hodowcy nazywanego „The Indian", spośród 11 roślin (najlepsze oznaczono numerami #1 i #5). W 1985 roku genetyka trafiła do Holandii, do Nevila Schoenmakersa (The Seed Bank, później Sensi Seeds), i wielokrotnie zdobywała Cannabis Cup. Jest rodzicem m.in. Jack Herer, Shiva Skunk i Super Silver Haze.

Original Haze

Powstała w Corralitos koło Santa Cruz w Kalifornii na początku lat 70.; popularna wersja przypisuje ją „braciom Haze", choć bywa to kwestionowane. Stabilizacją zajął się Sam the Skunkman, a następnie Nevil Schoenmakers w Amsterdamie. Haze to genetyczny fundament niemal wszystkich współczesnych sativ i przodek m.in. Super Silver Haze, Amnesia Haze i Jack Herer.

Blueberry

Dzieło hodowcy DJ Shorta, zwanego „Willym Wonką marihuany", z późnych lat 70. Zbudowana z kolekcji landrace i ustabilizowana dzięki cierpliwej selekcji fenotypów. Zdobyła nagrodę Best Indica na Cannabis Cup w 2000 roku, a jako rodzic Blue Dream zapoczątkowała całą smakową kategorię odmian.

White Widow

Zadebiutowała na Cannabis Cup w 1995 roku. Autorstwo pozostaje sporne: przypisują je sobie zarówno Shantibaba (wówczas Green House Seeds), jak i Ingemar, według którego odmiana nosiła pierwotnie nazwę „Arnhem's Wonder". Po rozejściu się hodowców wersja najbliższa oryginałowi jest dostępna w Mr. Nice Seedbank jako Black Widow.

AK-47

Stworzona przez Simona z Serious Seeds w 1992 roku w Holandii. W 1999 roku autor ponownie skrzyżował linię, uzyskując bardziej wyrównane nasiona. Mimo militarnej nazwy — nawiązującej do tego, że potrafi znokautować jednym zaciągnięciem — AK-47 jest jedną z najczęściej nagradzanych odmian w historii.

Amnesia Haze

Genetykę przypisuje się Davidowi Watsonowi (początek lat 90.), a rozwinięto ją w Amsterdamie, gdzie hodowca znany jako Zwiep skrzyżował ją z Neville's Haze. Nazwa nawiązuje do silnego, zamglającego działania — nie do utraty pamięci. Odmiana zdobyła Cannabis Cup w 2004 i 2012 roku.

OG Kush

Najpopularniejsza wersja historii wiąże początki odmiany z Florydą wczesnych lat 90. i hodowcą Mattem „Bubbą" Bergerem, a około 1996 roku z przeniesieniem sadzonki do Los Angeles za sprawą Josha D. OG Kush jest fundamentem zachodniego rynku genetyk i przodkiem m.in. Girl Scout Cookies i Bubba Kush.

Sour Diesel

Powstała na Wschodnim Wybrzeżu, w nowojorskim środowisku hodowlanym lat 90., najpewniej w wyniku przypadkowego zapylenia Chemdawg 91. Za jej zachowanie odpowiada hodowca znany jako AJ. Sour Diesel uchodzi za wschodnią odpowiedź na zachodni OG Kush.

Bubba Kush

Odmianę najczęściej przypisuje się Mattowi „Bubbie" Bergerowi z połowy i końca lat 90.; jej popularność wiąże się m.in. ze środowiskiem skupionym wokół zespołu Cypress Hill. Dokładna historia krzyżowania pozostaje sporna, ale wszystkie wersje wskazują na ciężką genetykę afgańsko-kushową.

Gorilla Glue #4

Powstała przypadkowo około 2011 roku w hodowli Joesy'ego Whalesa, gdy hermafrodytyczna Chem's Sister zapyliła Sour Dubb. Spośród uzyskanych fenotypów najlepszy okazał się numer 4. Po sporze z producentem klejów Gorilla Glue Co. odmianę przemianowano na GG4 / Original Glue. Zdobyła Cannabis Cup w 2014 i 2015 roku.